آقای سازگارا
سلام و درود بر شما ! خسته نباشید بخاطر زحماتی که سالهاست برای جنبش آزادیخواهانۀ مردم ایران متحمل میشوید! من کلام روزانۀ شما را و بحثهایتان را در تلویزیون آمریکا پس از انتخابات با علاقه دنبال میکنم و بکارتان ارج می نهم. متأسفانه آنچه تاکنون در گفتارها و نوشته هایتان به آن برنخورده ام (منظور مقالات منتشر شده در سایت اینترنتی تان هستند که اولینش متعلق به سال 1381است و از حق نگذریم, همۀ آنها قانون اساسی جمهوری اسلامی و ولایت فقیهش را آماج انتقادات قرار میدهند), برخورد و موضعگیری انتقادی شما با ابزار و چگونگی به قدرت رسیدن حاکمان اسلامی و جنایات آنان در سالهای ولایت فقیهی آیت الله خمینی است.
بطور مثال در صحبتهای امروزتان (26 مرداد 1388 خورشیدی برابر با17 آگوست 2009 میلادی, در دقیقۀ 3:24) در رابطه با قصد ناکام ماندۀ دولت کودتا برای تجمع و قدرتنمایی گروههای ضرب و شتمش در مقابل دفتر روزنامۀ اعتماد ملی, از "روشهای لات بازی" رژیم اسلامی "در 10-12 سال گذشته" برای مقابله خیابانی با آزادیخواهان سخن میگوئید. با خود گفتم, چطور تنها 10-12 سال؟ ابتدا پنداشتم منظورتان سالهائیست که این گروهها در برابر دفتر روزنامۀ اعتماد ملی تجمع می کنند, که دیدم از آغاز کار این روزنامه 4-5 سالی بیشتر نمیگذرد. پس چرا فقط 10-12 سال؟ واقعیت اینست که حکومت اسلامی از بدو بقدرت رسیدن و حتی برای نیل به آن از لات و لوت های شهری که ابتدا در گروههای ملقب به "چماق بدست" و "حزب اللهی" سازمان داده شدند و بعدها هستۀ اصلی نیروهای لباس شخصی بسیج را تشکیل دادند, برای حملات خیابانی به دگراندیشان و ایجاد جو رعب و ترس در جامعه استفاده نموده است.
ای کاش شما نیز همچون دوست و همکار سیاسیتان آقای مخملباف این را می پذیرفتید و یکبار برای همیشه اعلام مینمودید که حکومت جمهوری اسلامی از بدو و حتی در راه تأسیسش , به رغم همکاری برخی انسانهای اسلامدوست آزادمنش با آن, عملکردی استمراری در مخالفت با آزادی (که خود یکی از سه شعار اساسی جنبش 1357 بود) و آزادیخواهی داشته و دارد و در طول 30 سال قدرتش با شدتی غیر انسانی با دگراندیشان و دگرگویان و دگرنویسان برخورد نموده است. استفاده از بدنامترین و بی مرامترین جاهلان خیابانی بعنوان "مردم انقلابی" کشور, بستن و توقیف رورنامه های دگرنویس, سرکوبهای خیابانی و ضرب و شتمهای بیرحمانه, شکنجه های بی حد و مرز و اعتراف گیریهای مصنوعی, ربودن و قتل و ترور مخالفین در داخل و خارج کشور, پدیده هایی مختص به 10-12 سال اخیر نیستند, بلکه از ابتدای تأسیس حکومت به اصطلاح "جمهوری" اسلامی (و حتی در راه نیل به آن) همواره ابزار جدایی ناپذیر این حکومت بوده و هستند.
اطمینان داشته باشید که پذیرفتن (چنانچه هنوز صورت نیافته) و اعلام علنی این واقعیتها نه تنها از محبوبیت شما در بین بسیاری از جوانان ایرانی نخواهد کاست, بلکه باعث تشدید آن در میان ملت شجاع وقدرِ شجاعت دان ایران خواهد شد.
سلام و درود بر شما ! خسته نباشید بخاطر زحماتی که سالهاست برای جنبش آزادیخواهانۀ مردم ایران متحمل میشوید! من کلام روزانۀ شما را و بحثهایتان را در تلویزیون آمریکا پس از انتخابات با علاقه دنبال میکنم و بکارتان ارج می نهم. متأسفانه آنچه تاکنون در گفتارها و نوشته هایتان به آن برنخورده ام (منظور مقالات منتشر شده در سایت اینترنتی تان هستند که اولینش متعلق به سال 1381است و از حق نگذریم, همۀ آنها قانون اساسی جمهوری اسلامی و ولایت فقیهش را آماج انتقادات قرار میدهند), برخورد و موضعگیری انتقادی شما با ابزار و چگونگی به قدرت رسیدن حاکمان اسلامی و جنایات آنان در سالهای ولایت فقیهی آیت الله خمینی است.
بطور مثال در صحبتهای امروزتان (26 مرداد 1388 خورشیدی برابر با17 آگوست 2009 میلادی, در دقیقۀ 3:24) در رابطه با قصد ناکام ماندۀ دولت کودتا برای تجمع و قدرتنمایی گروههای ضرب و شتمش در مقابل دفتر روزنامۀ اعتماد ملی, از "روشهای لات بازی" رژیم اسلامی "در 10-12 سال گذشته" برای مقابله خیابانی با آزادیخواهان سخن میگوئید. با خود گفتم, چطور تنها 10-12 سال؟ ابتدا پنداشتم منظورتان سالهائیست که این گروهها در برابر دفتر روزنامۀ اعتماد ملی تجمع می کنند, که دیدم از آغاز کار این روزنامه 4-5 سالی بیشتر نمیگذرد. پس چرا فقط 10-12 سال؟ واقعیت اینست که حکومت اسلامی از بدو بقدرت رسیدن و حتی برای نیل به آن از لات و لوت های شهری که ابتدا در گروههای ملقب به "چماق بدست" و "حزب اللهی" سازمان داده شدند و بعدها هستۀ اصلی نیروهای لباس شخصی بسیج را تشکیل دادند, برای حملات خیابانی به دگراندیشان و ایجاد جو رعب و ترس در جامعه استفاده نموده است.
ای کاش شما نیز همچون دوست و همکار سیاسیتان آقای مخملباف این را می پذیرفتید و یکبار برای همیشه اعلام مینمودید که حکومت جمهوری اسلامی از بدو و حتی در راه تأسیسش , به رغم همکاری برخی انسانهای اسلامدوست آزادمنش با آن, عملکردی استمراری در مخالفت با آزادی (که خود یکی از سه شعار اساسی جنبش 1357 بود) و آزادیخواهی داشته و دارد و در طول 30 سال قدرتش با شدتی غیر انسانی با دگراندیشان و دگرگویان و دگرنویسان برخورد نموده است. استفاده از بدنامترین و بی مرامترین جاهلان خیابانی بعنوان "مردم انقلابی" کشور, بستن و توقیف رورنامه های دگرنویس, سرکوبهای خیابانی و ضرب و شتمهای بیرحمانه, شکنجه های بی حد و مرز و اعتراف گیریهای مصنوعی, ربودن و قتل و ترور مخالفین در داخل و خارج کشور, پدیده هایی مختص به 10-12 سال اخیر نیستند, بلکه از ابتدای تأسیس حکومت به اصطلاح "جمهوری" اسلامی (و حتی در راه نیل به آن) همواره ابزار جدایی ناپذیر این حکومت بوده و هستند.
اطمینان داشته باشید که پذیرفتن (چنانچه هنوز صورت نیافته) و اعلام علنی این واقعیتها نه تنها از محبوبیت شما در بین بسیاری از جوانان ایرانی نخواهد کاست, بلکه باعث تشدید آن در میان ملت شجاع وقدرِ شجاعت دان ایران خواهد شد.
با تشکر
مازیار دهکردی
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen